آقاي ح-ع: رسانه ملی قربونش برم! به زن کاملا نگاه ابزاری داره...یا عشقیه یا کاری...مادرای مهربون هم همشون پیرن!
زنهای جوون هم دنبال پول و ثروتن...بچه ها هم همه مهد کودکن یا اگر هم خوونه هستن دارن با مادرشون دعوا می کنن یا با مادرشون مشکل دارن...رسنه ملی ما کاملا سکولاره!
با ابزارهای سکولار نمی شود به خدا رسید...
در جمهوری اسلامی هم هدف رسانه به خدا رساندن است...
حالا شما این دو معادله دو مجهولی رو حل کنید...
از عمو عزت هم کمک می طلبیم!

خانم : الهام –ب: با مطالعه این بحث اولین حدیثی که در صفحه های ذهنم خودنمایی کرد که شاید روشن ترین مطلبی که در این بحث کاربرد داره فرموده ایشان است در نهج البلاغه که :
المراة ریحانة لیست بقهرمانة
با استناد به این حدیث می توان هر فعالیتی را که به این ریحانه بودن لطمه بزند را از نظر دین مردود و یا حداقل مکروه بدانیم .

نکته ای دیگه هم فکر می کنم حتما باید توجه کرد این درسته که رسانه در واقع مبلغ و منتشر کننده فرهنگ در اجتماع است ولی برخی مسایل در اجتماع ما به وجود آمدند و رسانه هم آن را به نمایش گذاشته است . در جایی که دانشکده علوم نظامی و انتظامی برای خانم ها وجود داره و برای چنین اموری به خانم ها آموزش داده می شود و در پایان هم همانند آقایان درجه نظامی دریافت می دارند چه توقعی از رسانه می ره .

برای من اینقدر این واقعه دردآور بود که هنوز فراموش نکردم :
روز میلاد حضرت زهرا (س) تلویزیون برنامه ای پخش کرد که خانم های آموزش دیده نظامی از دیوار ساختمان چند طبقه پایین می آمدند و من از این برنامه نه بزرگداشت مقام زن فهمیدم و نه بزرگداشت مقام اسوه زنان عالم تنها چیزی که فهمیدم غربت حضرت زهرا (س) در میان ما شیعیان بود .

13- آقاي :م-كريمي:سخنی نیز در باب اشتغال زن و ضرورت های زمان در کمک به تشریح کامل موضوع ، مناسب به نظر می رسد .
آنگاه باید به نگاه رسانه به این مساله و میزان انطباق این نگاه با دو مورد فوق پرداخت تا تفاوت روشن گردد
همانطور که میدانیم ، در قران کریم و در شرع مقدس اسلام هیچ وظیفه ای در خصوص تامین نفقه و مخارج زندگی بر عهده زن نهاده نشده است .حتی زن برای انجام امور منزل و شیر دادن به فرزند می تواند دستمزد دریافت کند . در خصوص اشتغال نیز مساله دختران حضرت شعیب (ع) و ضرورتی که برای آنان بوجود آمد در قران کریم مطرح شده است : وابونا شیخ کبیر قصص/ 23
از طرفی هم می دانیم برخی از مشاغل در جوامع اسلامی – البته در خصوص شغل زنان - به گونه ای است که یا ضرورت ایجاب می کند که آن مشاغل را خانمها به عهده بگیرند ، مانند شغل پرستاری و پزشکی بویژه در تخصصهای مربوط به زنان ویا شغل هایی که وجود زنان برای مواجهه با زنان در آنها ضروری به نظر می رسد(این ضرورت در برخی مشاغل تنها بخش ساده و خاصی را شامل می شود اما متاسفانه به دلایل معلوم و نامعلوم زنان را وارد تمامی عرصه های خاص مردان می کنند و به این قضیه هم می بالند . مثل حضور زن در عرصه های امنیتی و پلیسی که تنها مورد ضروری حضور زن در این عرصه می تواند وجود خانمهایی باشد که هنگام دستگیری و برخورد های معمولی با زنان مجرم نیاز به پلیس زن احساس می شود . دیگر چرا یک زن مومنه باید با چادر از یک ساختمان بالا برود یا پایین بیاید یا فاصله دو ساختمان را با راپل طی کند ؟فکر می کنم برخی از ما شاید در فهم حقوق زن و مرد و تشابه آن بایدتجدیدی نظر کنیم )

 و یا برخی مشاغلی که تحقیقات نشان داده زنان در آن زمینه ها موفق ترند مانند امور معلمی و تربیتی . مشاغل دیگر یا با تخصصهای کسب شده زنان در ارتباط است و یا از اساس تخصصی نیستند و مشاغل ساده ای هستند .که می شود تنها مساله دریافت حقوق و استقلال مالی را در آنها مشاهده کرد نه ضرورت حضور زن ، و نه حتی کسب مهارتی خاص هیچ یک در برخی مشاغل – بویژه مشاغلی که امروزه ایجاد شده اند و غالبا خانمها در آن فعالیت می کنند – دیده نمی شود .

خانم: الهه –ع: مساله دیگر در باب اشتغال زنان به نوع ارتباط با نامحرمان باز می گردد که در این مورد باید گفت در هریک از مواردی که در بالا ذکر شد اگر ارتباط با نامحرم با عفت و پاکی زن و جامعه منافات داشته باشد شرعا چنین اشتغالی جایز نیست .(نمونه قرانی آن در جریان کار دختران حضرت شعیب (ع) مشهود است : لا نسقی حتی یصدر الرعاء ) قصص / 23
ناگفته ی دیگر اینکه اشتغال به امور مختلف و ورود به مشاغل دیگر نباید با ویژگیها و خصوصیات روحی و عاطفی و جسمی زن در تضاد باشد.
بسیاری از معضلات و مشکلاتی که در خصوص اشتغال زنان وجود دارد ناشی از نگاه های یکسویه به زن است . غالبا یا زن را تنها به عنوان یک فرد در جامعه می بینند و یا تنها به عنوان عضوی در خانواده در حالی که نگاه به مساله اشتغال زن در جامعه باید هر دو عنوان را در بر گیرد .
یکی از فلسفه های وجودی ازدواج رسیدن به تسکین روحی و آرامش و همچنین ایجاد رحمت و دوستی و مودت در خانواده است و در این میان نقش زنان در خانواده پررنگ تر است : ( و من ایاته ان خلق لکم من انفسکم ازواجا لتسکنوا الیها و جعل بینکم مودة و رحمة ان فی ذلک لایات لقوم یتفکرون ) روم / 21
حال باید دید آیا با وضعیت فعلی اشتغال زنان بویژه در خارج از منزل ، این هدف قرانی محقق می شود ؟

 مساله بعدی پذیرش ضمنی برخی از وظایف در حوزه خانواده است . مثل امور خانه و تربیت فرزند .
همانگونه که گذشت به لحاظ قرانی وظیفه ای در این خصوص متوجه زن به عنوان همسر نیست اما تقریبا تمامی زنان این مساله را به عنوان یک وظیفه پذیرفته اند لذا باید به نحو شایسته ای وقت خود را صرف امور منزل و تربیت فرزند کنند . در سالهای اولیه نگهداری و تربیت فرزند بسیار وقت گیر است به نحوی که زمان آزاد کمتری را برای زن باقی می گذارد اما رفته رفته این زمان وسعت پیدا میکند و زن با داشتن وقت آزاد بیشتر می تواند به فعالیت های دیگری نیز بپردازد . همانطور که دوست عزیزمان الهام هم بیان کردند ، صحیح نیست بخاطر چند سال گرفتاری و مشغله تربیت فرزند خانمی تا پایان عمر از فعالیت های اجتماعی و پیشرفت در کار و تحصیل محروم بماند . در حال حاضر خانمها دو راه بیشتر ندارند :
-یا باید در منزل بنشینند و به امور خانه و خانواده و تربیت فرزندان بپردازند و چشم بر روی سایر فعالیت ها ی مفید و ثمر بخش - چه در زمینه تحصیلات و چه مشاغل موثر و مورد نیاز – ببندند و حتی زمان فراغت از مشغله های متعارف خانه و خانواده – که چند سالی از عمر یک خانم را مصروف به خود کرده – نتوانند به تحصیلات یا فعالیت های مورد نظر بپردازند زیرا بعد از گذشت چند سال و وقفه در درس و تحصیل یا عدم اشتغال در مراکزی که قبلا مشغول بودند ، اکنون بدست آوردن فرصتهای تحصیلی یا شغلی گذشته در برخی موارد بسیار بعید به نظر می رسد .
-و یا اینکه خانمها با ید چشم به روی تربیت صحیح و دلخواه خود بر روی فرزندان دلبندشان ببندند و کار و شغل را انتخاب کنند تا در آینده ای نه چندان دور وضعیت شغلی مناسبی داشته باشند . بچه را نیز در این میان مهدکودکها یا مادر بزرگها یا ... بزرگ می کنند . آرامش و تسکین خانواده هم با وجود مادری که تا ساعات اولیه شب خارج از منزل کار می کند را به خداوند می سپاریم .
ملاحظه می فرمایید که هیچ یک از این دو راه به نفع زن و خانواده نیست و همواره یکی قربانی می شود

ادامه دارد....